تماس با ما   |  پیوندها   |  درباره ما   |  RSS   |  جستجوی پیشرفته  
  صفحه اول     ارسال خبر به اندیشه ها     خبرنامه پیامکی  
دوشنبه، 19 آذر 1397 - 01:15   
 
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها
 
   آخرین مطالب  
  جشنی سینمایی که با پولی پاک برگزار خواهد شد
  جایزه جلال آل‌احمد، برترین‌هایش را شناخت
  نمایشی که کسی را به خشونت تشویق نمی‌کند
  سیدعباس صالحی: سینمای مستند تصویر واقعی روزگار ما است
  واکنش پیامکی حناچی به انتقاد اینستاگرامی کرباسچی
  حباب دلار چه زمانی تخلیه می‌شود؟
  ایمانی: اصلاح‌طلبان تمایل دارند که پایداری‌ها رادیکال‌تر شوند
  خانوارها در دوره تورم در کدام هزینه‌ها صرفه‌جویی می‌کنند؟
  آقای تاج! آقای کفاشیان! بعد ۴۰ سال خائن به وطن نشوید
  رضا امیرخانی ۱۰۰ میلیون جایزه‌اش را به کجا هدیه داد؟
  خرم: اس‌پی‌وی، تبادل غذا نیست، معجزه هم نمی‌کند
  آقای کریمی‌قدوسی! نماینده دوتابعیتی مجلس را معرفی کنید
  اسکلت ۳.۶۷ میلیون ساله متعلق به انسانی متفاوت از ماست؟/ عکس
  انصارالله شرط گذاشت
  افشاگری حسین کعبی از اتفاقات اول فصل در سپیدرود/ آقایان ماهی 5 میلیون پول قلیان می‌دادند
  فرهاد آئیش در «نهنگ آبی» به لیلا حاتمی پیوست/ عکس
  برای هک نشدن صفحات مجازی، این نکات را رعایت کنید
  جزییات تغییر کاربری بازداشتگاه کهریزک
  چه معلول چه بدون معلولیت، اینجا حرف مشترک کودکی است
  عطریان‌فر: تعداد نیروهای کارگزاران در دولت صفر است
ادامه آخرین مطالب
 
   بزرگان  
- اندازه متن: + -  کد خبر: 86303صفحه نخست » آخرین اخبارسه شنبه، 22 اسفند 1396 - 16:43
داری اشتباه می‌زنی آقا رسول!
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها: ورزش > کشتی - رسول خادم به دردسر بزرگ وزارت ورزش بدل شده است. او در مجمعی که خود و تیمش به اصرار برگزارش کردند این بار به کلی بازی را تغییر داد و دیگر اصلا روی مسئله «باید ببازی » پافشاری نکرد.
  
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها:

 

به‌زودی پیمانه صبر سرریز می‌شود و کشتی می‌افتد دست آن‌ها که هنرشان سوا کردن شاخ بزاست

رسول خادم استاد است. استاد تغییر بازی. او در سه چهارماه گذشته به زیبایی هر طور که خواسته بازی را هر بار به سود خودش برگردانده است. از روزی که تیمش در مسابقات جهانی موفق نبود تا همین حالا، هر بار به بهانه ای توانسته بازی را بگرداند اما حالا درست در نقطه ای خود را قرار داده که چاره ای غیر از نبودنش در ورزش باقی نمانده است. درست مثل روزی که این‌قدر بازی را پیش برد تا به ته خط شورای شهر رسید!

او بعد از جنجال های کشتی مهم علیرضا کریمی با حریف روسی، درحالی که اصلا ایران نبود، با هجمه ای از سوی وزارت ورزش روبرو شد. این البته شروع دعوای این دو نهاد نبود که چندی قبل تر و بعد از مسابقات جهانی در پاریس، وقتی وزیر ورزش از نتایج گلایه کرد، با چنان عتابی به او پاسخ داد که سلطانی فر اصلا نمی دانست چه باید بکند.

روزگار گذشت تا رسید به ماجرای علیرضا کریمی و داستان باید ببازی! رسول آن روزها ایران نبود و بعد از انتشار ویدئو، وزارت ورزش خواهان حضور رئیس سر کارش و پیگیری این ماجرا بود. آنها اعتقاد داشتند رسول که به اعتبار ریاست در فدراسیون کشتی ایران توانسته عضو رسمی اتحادیه جهانی کشتی شود، باید خودش این اتفاق را حل کند. این که ورزش کشتی تعلیق شود از سوی وزارت ورزش اصلا قابل پذیرش نبود چون در 40سال گذشته هیچ گاه چنین اتفاقی نمی افتاد و این خواسته و فشار بیرونی روی رسول، طوری بود که او به شدت دلخور شود.

در نهایت وقتی ماجرا حل شد، رسول شروع کرد به تلافی. او با اعلام استعفا، خواهان حل مسئله مبارزه با اسرائیل شد. حرف هایش خیلی سریع واکنش مسئولان ارشد نظام را به همراه داشت. دیگر ارزشی ها این رفتار رسول را بر نمی تابیدند و آقای تیزهوش، مدام بازی را عوض می کرد. ابتدا بازی را کشاند سمت ماجرای «باید ببازی» که مردم به شدت با او هم‌نوایی کردند و تبدیل شد به یک قهرمان. او می خواست تکلیف این مسئله مشخص شود که نظام مسئولیت مسابقه ندادن را برعهده بگیرد. اگر قرار به مبارزه نکردن نیست، ورزشکار بایستد و با جسارت حرف مان را بزنیم. خودش را به آسیب دیدگی یا باخت عمدی نزند و دیگر هم دغدغه‌مان تعلیق نباشد.

این خواسته اما تصمیمی در حد اختیارات وزارت ورزش نبود. شاید تنها شورای عالی امنیت ملی می تواند در این مورد اظهار نظر کند و اصلا به همین دلیل هم بود که سردار غیب پرور، فرمانده بسیج گفته بود قلم پای کسی که این حرف ها را تکرار کند، می شکنند. 

به مرور بازی را رسول از این مسئله برد به سمت وزارت ورزش. از مشکلات مالی گفت و در نهایت هم در مجمع فدراسیونش وقتی بر استعفا پافشاری می کرد، گفت:«من مشکلم این است که با این مدیران ورزش کشور نمی توانم کار کنم!»

دیگر او تاکید داشت اصلا مشکلش حل مسئله اسرائیل نبوده و نیست. رسول می خواهد هزینه را برای وزارت ورزش به اوج برساند. او یک قهرمان ملی است. یک مدیر با جسارت که یک مشکل بزرگ را با شهامت بیان کرده. رسول دوباره همان سلطان بزکش روی تشک شده است. یک قهرمان محبوب که حالا اگر قرار به رفتنش شده باشد هم مثل روز باختش به غول کوبایی، با مظلومیت قرار است قربانی شود. حالا وزارت ورزش برای رفتار رسول روی اره نشسته است. نه راه پس دارد و نه راه پیش!

رسول یک مربی تئوریسین و بی نظیر در کشتی که شاگردانش روی تشک جادو می کنند. برای همین وقتی خودش کنار تشک و به عنوان سرمربی قرار می گیرد، تیمش جادو می کند. البته این حضور همزمان به عنوان رئیس فدراسیون و مربی کشتی، سالانه سبب می شود، با هر افتخار و مدال طلای جهانی، 500سکه مربی برتر را بگیرد و 300سکه هم برای ریاست فدراسیون در مقام دارنده مدال طلای جهانی یا المپیک. این به ابزاری برای طعنه زدن از سوی وزارت ورزش بدل شده بود و یکی از حرف هایی که اتفاقا روی دل رسول مانده است.

او گلایه هایش را در مجمع گفت به این گمان که مردم دیگر نمی شنوند او امروز خواسته اش چیست. او بازی را باز عوض کرده و مسیر را به سمتی می برد که وزارت ورزش در فشار رفتارش حذف شود. حالا دیگر گفته اش چیزی نیست که نهادهای امنیتی را حساس کند و قشنگ عقب‌گرد کرده است. حالا توپش در زمین وزارت ورزش است و گمان می کند چاره ای غیر از کرنش در برابرش ندارند. این همان رفتاری است که سئول نشینان تا امروز کرده اند اما ته این بازی قهر و ناز به جای خوبی نمی رسد. قربانی این رفتار، بی شک کشتی است که لایق ترین رئیس این سال هایش را به‌زودی از دست می دهد چون بعید است این پیمانه صبر سر نرود!

رسول دیگر دارد اشتباه می زند و یادش رفته، رفتنش از شورای شهر در نهایت و بعد از مدتی اصلا باعث نشد کسی بگوید یادش بخیر. رفت و جایش را چهره هایی از ورزش گرفتند که همه گفتند وای بر ما مردمانی که شهرمان را دادیم دست آنها که کل هنرشان سوا کردن شاخ بزها از همدیگر است!

   
  

اضافه نمودن به: Share/Save/Bookmark

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
پربحث ترین
 
 
   پایگاه های دیگر  
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
© اندیشه ها1389-1394
طراحی و اجرا: خبرافزار