تماس با ما   |  پیوندها   |  درباره ما   |  RSS   |  جستجوی پیشرفته  
  صفحه اول     ارسال خبر به اندیشه ها     خبرنامه پیامکی  
سه شنبه، 22 آبان 1397 - 04:12   
 
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها
 
   آخرین مطالب  
  تصفیه هوای مجهز به هدفون برای شهروندان شهرهای آلوده شرقی
  رادوشوویچ: زیر سایه پرسپولیس بودن برای استقلالی‌ها دردناک است!
  راه حل برانکو برای جانشینی محمد انصاری
  سامان قدوس: به توصیه خانواده‌ام فروشنده تلفن شدم!
  افشاگری نیویورک‌تایمز از برنامه ترور مقامات ایرانی از سوی بن سلمان
  ولخرجی سعودی برای خرابکاری در ایران فاش شد
  تاکید صالحی بر نقش مهم روابط‌عمومی‌ها در افزایش اعتماد اجتماعی
  نشست خبری اژه‌ای؛ از حبس قاضی رشوه‌بگیر تا حکم مفسدان
  سلیمی:اسناد را در جیب تان نگه ندارید و با متراژ منزلتان ارائه کنید
  علایی: برای ترامپ، بهترین فرصت فراهم شد
  صدر: روز رد CFT روز جشن ترامپ و نتانیاهو و بن سلمان است
  پرداخت 1500 میلیارد تومان کمک بلاعوض به زلزله زدگان کرمانشاه
  مقایسه درآمدهای نفتی دولت روحانی و دولت قبل
  ترامپ با مکرون دوست شد!
  پمپئو، پنبه ایران، ناتو، کره شمالی و سوریه را یکجا زد!
  هرکولی به نام سهراب
  شیوه وام‌دهی بانک‌ها تغییر کرد
  امیر قربانی: ثبت ۵۰ سورتی پرواز بالگردهای هوانیروز در اربعین/ هیچ ماموریت امداد و نجاتی در خاک عراق انجام ندادیم
  آکنه را چطور درمان کنیم؟
  تدوین نقشه ژنی ایرانیان
ادامه آخرین مطالب
 
   بزرگان  
- اندازه متن: + -  کد خبر: 87466صفحه نخست » آخرین اخبارشنبه، 26 خرداد 1397 - 13:50
برای اشک‌های کریم
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها: ورزش > فوتبال ملی - بردیم و ریختیم توی خیابان. ریختیم و تا ته وجودمان شاد بودیم. یادمان رفت قیمت مرغ چند است، دلار با ما چه می‌کند و چقدر داریم سختی می کشیم.
  
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها: همین یک شب فقط ... بغض ناگهان گلویش را فشرد. انگار حرفی روی دلش سنگینی می کرد. باید می گفت. باید می گفت تا همه بدانیم آنها هم بخش جدایی ناپذیر مایند. شاید شب موفقی نداشت اما در شب پیروزی تیم مثل یک سرباز همه آنچه فرمانده خواسته بود را انجام داده بود. اول وینگر چپ، بعد هافبک کاذب کمی بعدتر هافبک دفاعی . بیش از ۱۰ کیلومتر دوندگی و تلاش او را بخش مهمی از این برد کرده بود. در آن لحظات شاد که مردم در تهران و دیگر شهرها روی هوا بودند باید برای شان می گفت:«خوشحالم که اگر برای حتی یک شب کاری کردیم که فراموش کنند همه سختی هایی که از داخل یا خارج به مردمم روا می شود. سعی کردیم برای خودشان باشند و شادی کنند. » همه این ها را کریم انصاری فرد گفته بود اما بی تردید این حرف تک تک شان بود. آنها که به قول کی روش:«شاید ستاره نداشتیم اما یک تیم بودیم . ما در سایه تیم بودن و تلاش برنده شدیم.» تک تک شان قول داده بودند که اگر پیروز هم نشدند، حس افتخار و غرور را هدیه مان می کنند. کاری که عملی اش کردند. کم در این مدت سختی نکشیدند اما سختی بخشی از مسیر رسیدن است به موفقیت. پا به پای مردم تحریم شدند. درست مثل مردمی که کریم از آنها سخن می گوید افتاده بودند میان دعواهای حیدری_نعمتی و زیر فشار و تهمت های داخلی، در کنار تحریم های سیاسی بیرونی ، کار را به سختی پیش بردند اما چون هدف شان نشاندن لبخند روی دل یک ملت بود، ضربان مشترک داشتند و اینگونه دل ۸۰ میلیون نفر شاد شد. کی روش وقتی در پایان این جشن در جمع خبرنگاران از تحریم های ظالمانه گفت که بر تیم ملی هم سایه انداخته، پیروزی را به همه مردم تقدیم کرد. او می دانست در ایران چه خبر است. درست مثل همه شاگردانش. آنها که قول داده بودند تا پای جان بجنگند. به یاد بیاوریم جنگ گلادیاتوری امید ابراهیمی را. رشادت بیرانوند و بازی ستودنی روزبه چشمی را. چقدر تکل زدند. چقدر جنگیدند و توپ گرفتند . همه این خستگی بی شک ارزش آن رقص شادمانه توی رختکن و آن ترانه:« ما بچه های ایرانیم...» گوچی با سایر بازیکنان را داشت. آن رقص های شادمانه ایرانی های حاضر در استادیوم سنت پطرزبورگ ، آن کری خوانی های ایرانی ها در سراسر روسیه و آن جشن عمومی در سراسر ایران. بچه ها برای این ملت پای عهدشان ماندند نه برای آن سیاستمدارانی که ریاکارانه بعد برد تازه سر رسیدند. نه آنهایی که خود بخشی از تحریم کنندگان تیم ملی بودند و‌نه برای مسئولانی از اداره کنندگان فوتبال که با هر فشار و تهدیدی پشت تیم ملی را خالی کردند. آنها جنگیدند، مسئولانه جنگیدند برای شادی دل مردم چون مربی شان باور داشت تنها برد است که می تواند برای ۸۰ میلیون نفر حتی برای یک شب داروی شفابخش باشد. آنها حتی برای همین یک شب هم که شده پای عهدشان ایستادند وباز هم قول شان این است که باعث شرمساری مردم‌شان نباشند. این خود بالاترین تعهد است برای مردمی که دارند سخت زندگی می کنند و سخت نان برای خوردن بدست می آورند و بعضی سیاسیون شان انگار حال خوب شان در دعوا با هم است تا تعهد به جنگیدن در مسیر حل مشکلات این ضربان مشترک ۸۰ میلیونی. آری بغض کریم برای مردمش می ارزد به همه این عکس های شادی گل عامه پسندانه سیاستمدران و پیام های تبریک «ما سه تا را با هم کجا می بریدشان!»
   
  

اضافه نمودن به: Share/Save/Bookmark

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
پربحث ترین
 
 
   پایگاه های دیگر  
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
© اندیشه ها1389-1394
طراحی و اجرا: خبرافزار