تماس با ما   |  پیوندها   |  درباره ما   |  RSS   |  جستجوی پیشرفته  
  صفحه اول     ارسال خبر به اندیشه ها     خبرنامه پیامکی  
سه شنبه، 3 اردیبهشت 1398 - 17:23   
 
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها
 
   جنبش و‌بیداری عضویت در احزاب  
  احزاب و توسعه سیاسی در ایران؛ چالشها و راهکارها
  نقش احزاب و تشکل های سیاسی در رفتار سیاسی مطلوب
  نگاه دولت به احزاب: یارانه احزاب هزینه اجاره یک دفتر هم نمی شود
 
   آخرین مطالب  
  پروژه هارپ؛ ماجرایی علمی یا افسانه‌ای غیرواقعی؟
  پردرآمدترین گروه‌های شغلی سال ۹۷ اعلام شد
  سلامی: دولت از هر لیتر سوخت مالیات دریافت کند
  چرا نمایندگان در سال آخر هر دوره رادیکال می‌شوند؟
  آیت‌الله مکارم‌شیرازی: جوایز مسابقه گلزار قمار است
  آیا نفت بار دیگر خون به پا خواهد کرد؟
  دلیل رشد قیمت مسکن در روزهای اخیر چیست؟
  قرارگاه فرهنگی و اجتماعی سپاه جایگزین نهادهای فرهنگی می‌شود؟
  تشریح شروط آمریکا برای مذاکره با ایران
  ترامپ ۷ شرط ایران برای مذاکره مستقیم را پذیرفته است
  تغییر ایدئولوژی طالبان نسبت به زنان/ تعیین سرنوشت نظامیان آمریکایی
  سرعت رشد علم ایران استثنایی است، اما کیفیت مقالات ضعف جدی دارد!
  9 عامل جهانی بلوغ زودرس/ سن بلوغ یک سال و نیم کاهش پیدا کرده
  منصوری:سپاهی‌ها مخالف حضور در اقتصاد بودند،مرحوم‌هاشمی اصرار کرد
  چه شد که گوشت نجومی شد؟
  روحانی: ایران و پاکستان برای ایجاد نیروی واکنش سریع توافق کردند
  از بهرام رادان تا لیلا حاتمی؛ ترافیک ستاره‌ها در شبکه نمایش خانگی
  عرب‌ویکلی: اردوغان به زودی پرچم سفید را بالا می‌برد
  چند درصد برق کشور از آب پشت سدها تولید می‌شود؟
  توسعه پایدار در گروی حکمرانی خوب
ادامه آخرین مطالب
- اندازه متن: + -  کد خبر: 91016صفحه نخست » جنبش و‌بیداری عضویت در احزاب چهارشنبه، 29 اسفند 1397 - 20:22
قدرت احزاب در آلمان و ضرورت عضویت و تقویت احزاب
سایت خبری تحلیلی اندیشه ها:
  

سایت خبری تحلیلی اندیشه ها:

برلین - ایرنا - آنگلا مرکل صدر اعظم 12سال گذشته آلمان درصدد است تا پس از انتخابات پارلمانی فدرال دوم مهر ماه برای چهارمین بار به این مقام برسد؛ اما انتخاب صدراعظم حاصل مذاکرات احزاب برای تشکیل ائتلاف است که در گزارش زیر احزاب و فرایند انتخابات آلمان مورد بررسی قرار گرفته است.

به گزارش ایرنا، درحالی که تنها دو هفته تا انتخابات پارلمانی فدرال آلمان باقی است ، مناظره های انتخاباتی برگزار شده و تازه ترین نظرسنجی ها حاکی ازپیشتازی حزب آنگلا مرکل صدراعظم این کشور است و بسیاری از ناظران سیاسی در آلمان بر این باورند که او بدون مشکل خاصی برای چهارمین بار به مقام صدراعظمی می رسد هرچند ممکن است شریکان دولت ائتلافی تغییر کنند.
** اهمیت انتخابات آلمان
هر چند انتخابات آلمان به عنوان یکی از قدرت های اقتصادی و صنعتی جهان همواره در سطح جهانی حائز اهمیت بوده اما این انتخابات با توجه تحولات اخیر در عرصه بین المللی پس از به قدرت رسیدن دونالد ترامپ با سیاستهای انزواگرایانه اش در آمریکا ، بیش از پیش مورد توجه است. آلمان به عنوان پرجمعیت ترین کشور اروپا و قدرت اول اقتصادی این قاره ، نقش مهمی در آینده اتحادیه اروپا دارد و اهمیت نقش آلمان بخصوص پس از خارج شدن انگلیس از اتحادیه اروپا در سال 2019 بیشتر هم خواهد شد. به همین علت ، صدر اعظم بعدی آلمان نقش مهمی در سرنوشت آینده پول واحد اروپایی (یورو) ، سیاست های دفاعی اروپا و روابط با آمریکا (روابط ترانس آتلانتیک) و بسیاری از موضوعات دیگر خواهد داشت.
** نگاهی به وضعیت احزاب
بلوک محافظه کار تحت ریاست مرکل متشکل از دو حزب دمکرات مسیحی(CDU)وسوسیال مسیحی(CSU) (در ایالت بایرن) با حدود 15 درصد اختلاف درنظرسنجی ها پیش است . رقیب اصلی آنها نیز حزب چپ میانه سوسیال دمکرات (CDU) به رهبری مارتین شولتز رییس سابق پارلمان اروپا است . علاوه بر بلوک محافظه کارها و سوسیال دمکراتها، چهار حزب دیگر نیز هم اکنون در نظرسنجی ها بین 7 تا 10 درصد رای دارند و درصورتی که در انتخابات بیش از5درصد آرا را به خود اختصاص دهند می توانند وارد پارلمان شوند.این احزاب عبارتند ازحزب لیبرال 'دمکرات های آزاد' (FDP)،حزب چپگرا و طرفدار محیط زیست 'سبزها' ، حزب چپ افراطی 'دی لینکه' (چپها) و حزب راست افراطی 'آلترناتیو برای آلمان' (AfD) .
درحال حاضر چهار حزب در پارلمان آلمان نماینده دارند. این احزاب عبارتند از بلوک دمکرات ‌مسیحی/سوسیال مسیحی (با 311 کرسی)، حزب سوسیال دمکرات آلمان (۱۹۳ کرسی)، حزب سبزها (۶۳ کرسی) و حزب چپ‌ها (۶۴ کرسی). اما با توجه به نظرسنجی های اخیر تعداد احزاب صاحب کرسی در پارلمان با انتخابات مهرماه امسال ممکن است به 6 حزب افزایش یابد.
به این ترتیب که حزب دمکراتهای آزاد و حزب آلترناتیو برای آلمان نیز با عبور از مرز 5 درصد آرا بتوانند وارد پارلمان شوند. در این صورت احتمال های بیشتری برای دولت ائتلافی آینده آلمان مطرح خواهد شد. هم اکنون پارلمان آلمان 630 کرسی دارد.
**آشنایی با احزاب
* اتحاد حزب دمکرات مسیحی (CDU) و سوسیال مسیحی آلمان (CSU) : این بلوک حزبی با رنگ سیاه شناخته می شود؛ ریاست حزب دمکرات مسیحی با آنگلا مرکل و ریاست حزب سوسیال مسیحی با 'هورست زی هوفر'است ومرکل نامزد اصلی آنها درانتخابات سراسری است . این حزب حدود 430 هزار عضو دارد و در انتخابات سراسری ۲۰۱۳ موفق به کسب حدود 41.5 درصد آرا شد و هم اکنون 311 کرسی از 630 کرسی را در پارلمان در اختیار دارد. دو حزب دمکرات مسیحی و سوسیال مسیحی تشکیل‌دهندگان فراکسیونی مشترک در پارلمان هستند. حزب دمکرات مسیحی آلمان در تمامی نقاط و ایالات این کشور فعالیت دارد، به غیر از ایالت بایرن. فعالیت‌های حزبی و انتخاباتی در این ایالت در انحصار حزب سوسیال مسیحی است.
طیف هواداران: وفادارترین رأی‌دهندگان به این دو حزب را مسیحیان مومن تشکیل می‌دهند که اکثر آنها نیز بالای 60 سال سن دارند. کشاورزان و شاغلان مستقل ازجمله طیف‌هایی هستند که آرای خود را به نفع این دو حزب به صندوق می‌ریزند. بسیاری از کسانی که به احزاب دمکرات مسیحی و سوسیال مسیحی رأی می‌دهند از تحصیلاتی متوسط برخوردارند و شمار کمتری از آنان تحصیلات عالی دارند.
تاریخچه: حزب دمکرات مسیحی آلمان پس از جنگ جهانی دوم در سال 1945در آلمان غربی به عنوان میعادگاه تمام رای دهندگان محافظه کار مسیحی آلمان تاسیس شد. این حزب به نیروی سیاسی غالب آلمان در دوره پس از جنگ تبدیل شد که وحدت آلمان را (در دوران صدر اعظمی هلموت کهل) مدیریت کرد و در 47 سال از 67 سال این دوران رهبری دولت را به همراه حزب تابعه (خواهرخوانده) خود - سوسیال مسیحی در ایالت بایرن - در دست داشت. این حزب در بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۳ تحت رهبری 'کنراد آدنائر' صدراعظم آلمان زمام قدرت در این کشور را در دست داشت. آدنائر و 'لودویگ ارهارد' وزیر اقتصاد دولت او دو چهره‌ای بودند که پدیده 'معجزه اقتصادی آلمان' با نام آنان پیوند خورده است. هلموت کهل که در دهه‌های 80 و 90 میلادی رهبری این حزب را برعهده داشت، از لحاظ زمان صدارت گوی سبقت را از دیگران ربوده است. در سال ۱۹۹۰ در دوران دولت او بود که وحدت دو آلمان تحقق یافت. کهل نیز به 'صدراعظم وحدت' شهرت یافته است. آنگلا مرکل رئیس‌ کنونی این حزب نیز از سال ۲۰۰۵ به این سو صدراعظم آلمان است.
برنامه انتخاباتی: آنگلا مرکل رهبر اتحاد دمکرات مسیحی چهره‌ای است که درعین حفظ ارزش‌های سنتی این حزب، به دنبال نوآوری است. تصمیم او به پایان دادن به انرژی هسته ای در آلمان و همچنین موضع او در قبال مساله آوارگان و پناهجویان سبب شد که محبوبیت او در بین رأی ‌دهندگان و هواداران سنتی این حزب کاهش یابد. پس ازفاجعه هسته ای فوکوشیما ژاپن درسال 2011، دولت مرکل اعلام کرد که تا سال 2022 تمام نیروگاه های هسته ای را تعطیل خواهد کرد.وزیر دارایی دردولت مرکل که مسئول اداره بودجه است، چهره‌ای است که با قاطعیت، ریاضت و صرفه‌جویی اهداف خود را دنبال می‌کند. حزب دمکرات مسیحی و سوسیال مسیحی به طور معمول با احزاب سوسیال دمکرات و دمکرات آزاد و در مواردی نادر نیز با حزب سبزها ائتلاف می‌کنند.

* حزب سوسیال دمکرات آلمان (SPD) : این حزب با رنگ قرمز شناخته می شود و رییس و نامزد اصلی آن 'مارتین شولتز' رییس سابق پارلمان اروپا است و حدود ۴۴۰ هزار نفر عضو دارد. این حزب در انتخابات سراسری ۲۰۱۳ حدود 25.7 درصد از آرا را کسب کرد و 193 کرسی از 630 کرسی پارلمان به این حزب تعلق گرفت.
طیف هواداران: رأی‌دهندگان اصلی به حزب سوسیال دمکرات آلمان را فعالان صنفی، و کارگران صنایع تشکیل می‌دهند. این حزب در بین قشر متوسط نیز محبوب است. سوسیال دمکرات‌ها به ویژه در شهر‌های واقع در مناطق صنعتی آلمان هواداران زیادی دارند.
تاریخچه: حزب سوسیال دموکرات آلمان در سال ۱۸۷۵ میلادی تاسیس شد و قدیمی‌ترین حزب سیاسی در آلمان محسوب می‌شود. این حزب در دهه های اول قرن بیستم به عنوان چتری برای شماری از جنبش های چپگرا ، اتحادیه های کارگری و کمونیستها عمل می کرد. تاسیس حزب کمونیست آلمان در سال ۱۹۱۹سبب شد که حزب سوسیال دمکرات به پایگاهی برای نیروهای اصلاح‌طلب بدل شود. این حزب در دوران ناسیونال سوسیالیسم (نازی) ممنوع بود و بسیاری از اعضای آن در اردوگاه‌های نازی‌ها جان سپردند یا راهی تبعید شدند. حزب سوسیال دمکرات پس از بنیانگذاری آلمان فدرال مدت‌ها نقش اپوزیسیون را ایفا کرد تا اینکه در سال ۱۹۶۶ به همراه حزب دمکرات مسیحی ائتلاف تشکیل داد.
'ویلی برانت' نخستین صدراعظم سوسیال دمکرات آلمان بود که در سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴ در رأس دولت قرار داشت. 'هلموت اشمیت' دیگر صدراعظم از این حزب بود که جانشین برانت شد و همچنین 'گرهارد شرودر' صدراعظم سالهای 1998 تا 2005 نیز از این حزب بود. حزب سوسیال دمکرات در مجموع در 34 سال از 67 سال پس از جنگ در دولت ائتلافی بوده که از این مدت 21 سال رهبری دولت ائتلافی را در دست داشته است.
برنامه انتخاباتی: عدالت اجتماعی و آموزش همگانی از موضوعات محوری برنامه‌ی انتخاباتی حزب سوسیال دمکرات آلمان محسوب می‌شوند.

* حزب چپ‌ها (Die Linke) : این حزب نیز با رنگ قرمز شناخته می شود اما در برگه های نظرسنجی اغلب برای تمایز آن از حزب سوسیال دمکرات از رنگ ارغوانی استفاده می شود. روسای این حزب 'کاتیا کیپینگ' و'برند ریکسینگر'و نامزدهای اصلی آن در انتخابات سراسری 'سارا واگن‌کنشت' و 'دیتمار بارچ' (Bartsch) هستند. این حزب حدود ۶۰ هزار نفر عضو دارد و در انتخابات سراسری ۲۰۱۳ حدود 8.6 درصد از آرا را کسب کرد و 64 کرسی از 630 کرسی را به دست آورد.
طیف هواداران: رأی‌دهندگان اصلی حزب چپ‌ها در ایالات جدید آلمان (در خاک آلمان شرقی سابق) زندگی می‌کنند و معمولا به اقشار کارگری و کم‌درآمد تعلق دارند. این حزب در ایالات غربی آلمان بیشتر به عنوان 'حزب معترض' زبانزد است و توانسته شماری از رأی‌دهندگان جوان را جذب کند و اگر بتوان به نتایج نظرسنجی ها اعتماد کرد باید گفت که در دو سال گذشته شماری از طرفداران این حزب حامی حزب راست افراطی 'آلترناتیو برای آلمان' شده اند. حزب چپ‌ها بزرگ‌ترین حزب اپوزیسیون در پارلمان کنونی آلمان محسوب می‌شود.
تاریخچه: حزب چپ‌ها اگر چه در سال 2007 تاسیس شد اما تاریخ و سابقه‌ای به مراتب طولانی‌تر دارد، چرا که به‌گونه‌ای جانشین 'حزب اتحاد سوسیالیستی' آلمان (SED) است؛ حزبی که تا برچیده شدن دیوار برلین در سال ۱۹۸۹ حکومت در 'جمهوری دموکراتیک آلمان' (GDR) در آلمان شرقی را در دست داشت. این حزب در برخی از ایالات ‌شرقی آلمان نیز جزئی از دولت ائتلافی است و به این ترتیب نیز در سیاستگذاری‌ این ایالت‌ها نقش و سهم دارد.
برنامه انتخاباتی: حزب چپ‌ها تنها حزب حاضر در پارلمان آلمان است که با مأموریت‌های نظامی ارتش این کشور در خارج مخالف است. این حزب خواهان انحلال پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) است. افزایش حداقل دستمزد در آلمان از 8.84 یورو به 10 یورو ، تعیین سیاست‌هایی برای تنظیم بازار و افزایش مالیات برای افراد پردرآمد و ثروتمند از جمله موضوعات مورد توجه حزب چپ‌ها است.

* حزب سبزها (Bündnis 90 / Die Grünen) : این حزب چنانکه از نامش پیداست با رنگ سبز شناخته می شود ؛ روسای آن 'سیمونه پتر' و 'جم اوزدمیر' و نامزدهای اصلی آن در انتخابات سراسری جم اوزدمیر و 'کاترین گورینگ − اکارت' هستند. حزب سبزها حدود ۶۰ هزار نفر عضو دارد و در انتخابات سراسری ۲۰۱۳ با کسب 8.4 درصد آرا موفق شد 63 کرسی از 630 کرسی را به دست آورد.
طیف هواداران: رأی‌دهندگان اصلی حزب سبزها معمولا در مراکز شهری در ایالت‌های غربی آلمان زندگی می‌کنند و غالبا به قشر تحصیل‌کرده تعلق دارند. این حزب از این رو به ویژه در شهر‌های دانشگاهی آرای زیادی کسب می‌کند. میانگین سنی هواداران سبزها نیز در سال‌های اخیر افزایش یافته به طوری که تنها ۱۰ درصد از رأی‌دهندگان به این حزب زیر ۳۵ سال سن دارند.
تاریخچه: حزب سبزهای آلمان را شاید بتوان موفق ترین جنبش سیاسی ـ اجتماعی در این کشور پس از جنگ جهانی دوم نامید . این جنبش خواهان پایان استفاده از انرژی هسته‌ای، پایان رقابت تسلیحاتی و همچنین خواستار حقوقی برابر برای همجنس‌گراها بود. حزب سبزهای آلمان در سال ۱۹۸۰ میلادی بنیانگذاری شد و پس از وحدت دو آلمان نیز با سبزهای آلمان شرقی سابق حزبی متحد تشکیل داد. حزب سبزها در اوایل قرن 21 و در دوران صدراعظمی 'گرهارد شرودر' در عرصه سیاست بین‌الملل نیز زبانزد شد چرا که برخی از وزیران دولت ائتلافی شرودر از جمله 'یوشکا فیشر' که در رأس وزارت خارجه آلمان قرار داشت از حزب سبزها بودند. شریکان احتمالی سبزها در تشکیل ائتلاف، حزب سوسیال دمکرات و حزب دمکرات مسیحی هستند.

*حزب لیبرال 'دموکراتهای آزاد' (FDP) : این حزب با رنگ زرد شناخته می شود و رییس آن 'کریستیان لیندنر' است و حدود 54هزار عضو دارد. این حزب در انتخابات سراسری ۲۰۱۳ حدود 4.8 درصد از آرا را کسب کرد اما به علت نرسیدن به حدنصاب 5 درصدی از ورود به پارلمان باز ماند.
طیف هواداران: بسیاری از رأی‌دهندگان اصلی حزب دمکرات آزاد آلمان از شاغلان آزاد و مستقل، صاحبان شرکت‌ها، دندانپزشکان، صاحبان داروخانه‌ها و همچنین وکلا تشکیل می‌شود. تنها شمار اندکی از هواداران این حزب به قشر کارگری تعلق دارند.
تاریخچه: حزب دمکراتهای آزاد آلمان در سال ۱۹۴۸ تاسیس شد و از تأسیس آلمان فدرال در سال ۱۹۴۹ تا سال ۲۰۱۳ میلادی در پارلمان این کشور حضور داشت. این حزب با توجه ‌به نقش مهمی که در تشکیل دولت‌های ائتلافی در آلمان داشته به 'شاه‌ساز' شهرت یافته که اشاره به نفوذ بالای آن برای کمک به قدرت رساندن یک فرد یا گروهی سیاسی دارد. دمکرات‌های آزاد هر چند تا کنون رهبری دولت را در دست نداشته اند اما در مجموع ۴۱ سال جزئی از دولت بوده‌اند و به این عبارت بیش از دیگر احزاب در قدرت حاکم سهم داشته‌اند. یکی از چهره‌های برجسته این حزب 'هانس دیتریش گنشر' است که در بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۲ میلادی بی‌وقفه در رأس وزارت خارجه آلمان در دولت هلموت کهل قرار داشت. حزب دمکرات آزاد آلمان در انتخابات سراسری ۲۰۱۳ در این کشور ناکامی تلخی را تجربه کرد و از آنجایی که تنها 4.8 درصد از آرا را به دست آورد، به خاطر وجود حدنصاب 5 درصدی نتوانست به پارلمان راه یابد. در دوران اخیر اما این حزب موفق شده محبوبیت سابق خود را تا اندازه‌ای بازیابد و حتی انتظار می رود از طریق ائتلاف با حزب دموکرات مسیحی بار دیگر به دولت راه یابد.
برنامه انتخاباتی: سیاست‌ها و برنامه‌های حزب دمکرات‌های آزاد بر محور آزادی‌های فردی و حقوق مدنی استوار است. کاهش مالیات نیز یکی از وعده‌های انتخاباتی این حزب است. دمکراتهای آزاد بطور سنتی از هواداران اروپایی متحد محسوب می‌شوند و خواهان گسترش و تعمیق مناسبات میان اعضای اتحادیه اروپا هستند. شریکان احتمالی حزب دموکرات آزاد در تشکیل ائتلاف: ترجیحا حزب دمکرات مسیحی و در صورت نیاز حزب سوسیال دمکرات هستند.

** حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) : این حزب با رنگ آبی شناخته می شود؛ روسای آن 'فرائوکه پتری' و 'یورگ مویتن' و نامزهای اصلی آن در انتخابات سراسری 'الکساندر گاولند' و 'آلیس وایدل' هستند. این حزب حدود ۲۷ هزار نفر عضو دارد و در انتخابات سراسری ۲۰۱۳ هر چند 4.7 درصد از آرا را کسب کرد اما به علت نرسیدن به حد نصاب 5 درصدی از راه یافتن به پارلمان باز ماند.
طیف هواداران: بسیاری از رأی‌دهندگان اصلی حزب آلترناتیو برای آلمان مردان جوان و کم‌درآمد هستند و ازسطح تحصیلات نسبتا پایینی برخور دارند. تنها ۱۵ درصد از اعضای این حزب را زنان تشکیل می‌دهند.
تاریخچه: آلترناتیو برای آلمان حزبی راستگرا و پوپولیستی است که 5 ماه پیش از انتخابات سال ۲۰۱۳ تاسیس شد و در آن انتخابات با وجود عمر بسیار کوتاهش 4.7 درصد از آرا را به خود اختصاص داد. حزب آلترناتیو برای آلمان اما در دوران اخیر توانست در انتخابات ایالتی و انتخابات پارلمان اروپا موفقیت‌هایی کسب کند و به مجلس‌ها راه یابد. این حزب در آغاز فعالیتش توسط گروهی تحصیل‌کرده که مخالف پشتیبانی مالی اتحادیه اروپا از یونان و نجات این کشور از بحرانی مالی بودند، راه‌اندازی شد اما با گذر زمان چهره‌ای کاملا متفاوت به خود گرفت. در سال ۲۰۱۵ بود که پس از جنگ‌های درون‌حزبی، جناح راستگرا توانست قدرت را در دست گیرد. گرایش‌های ملی‌گرایانه و ضداسلامی به ویژه در زمانی که بحران آوارگان و پناهجویان بر اروپا حاکم بود، سبب شد که شماری جذب این حزب شوند. آلترناتیو برای آلمان تنها حزب بزرگ آلمان بود که از خروج انگلیس از اتحادیه اروپا و همچنین از پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا استقبال کرد.
برنامه انتخاباتی: حزب آلترناتیو برای آلمان خواستار بستن مرزهای خارجی اتحادیه اروپا ، کنترل‌های شدید مرزی برای شناسایی و تشخیص هویت افراد و همچنین ایجاد اردوگاه‌هایی در خارج از مرزهای آلمان برای جلوگیری از ورود مهاجران به این کشور است. این حزب همچنین قصد دارد با مشوق‌های مالی شهروندان خارجی‌تبار ساکن در آلمان را به بازگشت به زادگاهشان ترغیب کند. آلترناتیو برای آلمان ، اسلام را جزیی از جامعه این کشور نمی‌داند. این حزب همچنین در نقش انسان در پدیده گرمایش زمین تردید دارد و از این رو می‌خواهد روند استفاده‌ روزافزون از انرژی‌های تجدیدپذیر در آلمان را متوقف سازد.

** فرایند انتخاباتی در آلمان
انتخابات در آلمان نسبت به سایر دمکراسی های پارلمانی پیچیدگی بیشتری دارد . رای دهندگان در 299 منطقه یا حوزه انتخاباتی در سرتاسر آلمان دو برگ رای به صندوق می اندازند: با یک رای نماینده مورد نظر خود برای آن منطقه را انتخاب می کنند و با برگ رای دیگر حزب مورد نظرشان را انتخاب می کنند. در واقع نتیجه رای دوم در فردای انتخابات اهمیت بیشتری دارد زیرا تعیین کننده سهم هر حزب از کرسی های پارلمان است. احزابی که در سرتاسر آلمان کمتر از 5 درصد آرا (یا کمتر از 3 کرسی از سهمیه مناطق) را به دست آورند حذف می شوند و سهم احزاب دیگر متناسب با آن تغییر می کند.
احزاب سیاسی با استفاده از سهمیه به دست آورده از طریق آرای حزبی مردم ، نمایندگانی را از میان فهرست مشخص شده توسط مقامات حزب برای فرستادن به پارلمان انتخاب می کنند و این نمایندگان منتخب حزبی در مجلس به نمایندگان منتخب مستقیم مردم می پیوندند.
مجلس آلمان (بوندستاگ) دستکم 598 کرسی دارد به این معنا که 299 نماینده بطور مستقیم با رای مردم انتخاب می شوند و 299 نماینده هم پس از مشخص شدن سهمیه احزاب. اما ممکن است تعداد نهایی کل نمایندگان بیشتر از 598 بشود. زمانی که سهم یک حزب از نمایندگان منتخب مستقیم (299 نماینده) بیشتر از درصد آرای حزبی (برگ رای دوم) آن حزب باشد ، این وضعیت منجر به کرسی های اضافه می شود. اما به منظور بر هم نخوردن تناسب آرای حزبی ، به احزاب دیگر نیز سهمیه ای از کرسی های اضافه تعلق می گیرد. بر اساس چنین محاسباتی بود که پارلمان فعلی آلمان پس از انتخابات سال 2013 به تعداد 631 کرسی رسید.
در انتخابات دوم مهر ماه آلمان، 61.5 میلیون نفر افراد بالای 18 سال واجد شرایط رای دادن هستند و باید منتظر ماند و دید که رای مردم آلمان و ترکیب پارلمان آینده چه حزبی را به قدرت می رساند .
اروپام**1078** ترجمه و تنظیم از : بابک جعفری - انتشاردهنده: محمد حسن دوستارگان

 

 

   
  

اضافه نمودن به: Share/Save/Bookmark

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
 
پربحث ترین
 
 
   پایگاه های دیگر  
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما:09125391656 ::  پیوندها ::  نسخه موبایل:09124030118 ::  RSS ::  نسخه تلکس
© اندیشه ها1389
طراحی و اجرا: خبرافزار